Ocenianie zachowania to jeden z trudniejszych obszarów pracy wychowawczej nauczyciela. Zgodnie z przepisami prawa ocena zachowania powinna realizować cele określone w ustawie, a więc służyć informowaniu ucznia i jego rodziców o funkcjonowaniu ucznia w szkole, wspierać jego rozwój oraz motywować do pracy nad sobą.  

Prasa uczniowska może stać się naturalnym pomostem między szkołą a mediami społecznościowymi, które do tej pory były z nią słabo zintegrowane. Warto wykorzystać ten potencjał, ponieważ umożliwi on aktywne włączenie uczniów w życie szkoły.

Głos jest ważnym narzędziem w pracy nauczycielskiej. Ćwiczenia rozgrzewające struny i uelastyczniające aparat mowy mają wpływ na emisję głosu, a świadomość jego użycia na efektywność komunikacyjną.

Profesor oświaty to tytuł honorowy, jedno z najwyższych wyróżnień, jakie może otrzymać nauczyciel w polskim systemie edukacji. Jest on przyznawany pedagogom o szczególnym autorytecie zawodowym, wieloletnim doświadczeniu oraz znaczącym, uznanym dorobku dydaktycznym i wychowawczym. Profesor oświaty nie jest stopniem naukowym, lecz honorowym tytułem państwowym. Stanowi wyraz uznania dla nauczycieli mających realny wpływ na jakość polskiej szkoły.

Nauczyciele, edukatorzy (ich przekonania, nastawienia, zachowania) oraz sposób organizacji edukacji nie mogą podtrzymywać nierówności w traktowaniu grup społecznych. Ważne jest uświadamianie stereotypów na temat płci, wieku, niepełnosprawności po to, aby je demaskować. Język, jakim się posługujemy w szkole, oraz treści edukacyjne mają ogromne znaczenie dla akceptowania różnorodności jako standardu współistnienia społecznego.

Metoda Myślącej Klasy (ang. Building Thinking Classrooms), opracowana przez Petera Liljedahla, stanowi odpowiedź na współczesne wyzwania pedagogiczne. Spójny system czternastu praktyk jest możliwy do bezpośredniego zaadoptowania w warunkach każdej polskiej szkoły.

Ocena pracy to proces służący monitorowaniu stopnia realizacji przez nauczycieli obowiązków wynikających z przepisów prawa oświatowego i ustawy – Karta Nauczyciela. Obejmuje ona zadania dydaktyczne, wychowawcze i opiekuńcze, a także inne obowiązki określone w statucie szkoły. Pod koniec 2025 roku została przygotowana nowelizacja przepisów dotyczących oceniania nauczycieli. Powstała ona na podstawie wniosków grupy roboczej Zespołu ds. pragmatyki zawodowej nauczycieli, a jej celem jest uczynienie systemu ocen bardziej sprawiedliwym, czytelnym i zgodnym z rzeczywistymi zadaniami nauczycieli.

Kreator Ocen Kształtujących to narzędzie, które wspiera nauczycieli w stosowaniu oceniania kształtującego w codziennej pracy z uczniami. Na czym polegają oceny kształtujące? Czy nauczyciele je lubią i stosują? Czy ich wprowadzenie jest w ogóle możliwe w polskiej edukacji? W powszechnej opinii ocenianie kształtujące jest pod każdym względem lepsze niż oceny numeryczne. Jest tylko jeden problem – teoria bardzo rozmija się z praktyką. Przeanalizujmy jednak wszystko po kolei.

Grywalizacja może być świetnym narzędziem wspierającym proces nauczania w obszarze edukacji międzykulturowej. W polskich szkołach coraz częściej doświadcza się pracy w środowiskach wielokulturowych, wielojęzycznych, a także z uczniami z doświadczeniem migracji bądź uchodźstwa. Rodzi to wiele wyzwań, m.in. związanych z przezwyciężaniem barier językowych i kulturowych, a także poszukiwaniem narzędzi, które będą przyczyniały się do trwałych zmian.

Kryzys zdrowia psychicznego wśród nastolatków coraz częściej staje się częścią także szkolnej codzienności, a nauczyciele, wychowawcy i pedagodzy spotykają się z nim niezależnie od tego, czy czują się na to przygotowani. Statystyki mówią, że od 15% do 20% nastolatków samookalecza się, a aż 15% do 25% doświadcza myśli samobójczych – to budzi niepokój, ale często także zrozumiałą bezsilność. Jak zareagować, by nie pogorszyć sytuacji? Gdzie kończą się kompetencje nauczyciela, a zaczyna odpowiedzialność specjalistów? Jak zadbać także o siebie w obliczu wyzwania, jakim jest wspieranie uczniów?

Ćwiczenia oddechowe, medytacje czy praktyki znane z zajęć jogi są receptą na stres. Redukują napięcia i wzmacniają odporność na presję otoczenia. Stanowią remedium na siedzący tryb życia. Dzięki nim można polubić ruch, ale niekoniecznie sport. O korzyściach i możliwościach stosowania ich przez nauczycieli i uczniów rozmawialiśmy z Alicją Rabiej.

Wstyd i zawstydzanie to integralna część każdego systemu edukacji. Dlaczego tak się dzieje i jakie strategie obronne stosować? Co najczęściej zawstydza uczniów, a co nauczycieli i nauczycielki. Gdzie leży granica między wstydem zdrowym, konstruktywnym a toksycznym? Jak eksplorować poczucie wstydu, aby miało wymiar rozwojowy?