Wizerunek nauczyciela znacząco się zmienił w ciągu kilkudziesięciu lat. Od kiedy? Na to pytanie nie potrafię (jeszcze) odpowiedzieć. Pewnie nie ma jednego, jasno wytyczonego Rubikonu dla „antynauczycielskiej emocji”. Chcę w tym tekście wskazać na kilka poszlak, wychodząc od badań opinii publicznej, stereotypów powielanych w mediach, obrazów kultury, własnych doświadczeń i wreszcie autoidentyfikacji „stanu nauczycielskiego”.

Samorząd uczniowski nie powinien być jedynie organizatorem szkolnych wydarzeń. To przestrzeń, w której uczniowie uczą się demokracji, odpowiedzialności i sprawczości. Od postawy dyrektorów i nauczycieli zależy, czy stanie się realnym …

Co wiemy o treściach nieprawdziwych, kierowanych do dzieci i młodzieży? Jak uodpornić się na efekty „myślenia szybkiego”, któremu wszyscy ulegamy? Czy to już czas powołać Demagoga Junior? Pytamy o to Mateusza Cholewę, analityka w Stowarzyszeniu Demagog, a także autora książki Fake Off. Wyłącz dezinformację ze swojego życia.

Zmiany w prawie oświatowym od września 2026 r. oznaczają początek jednego z największych pakietów reform ostatnich lat. Nowy rok szkolny przyniesie nie tylko nowe podstawy programowe i ramowe plany nauczania, ale także zmianę organizacji pracy szkół, zasad wsparcia uczniów czy przeobrażenia form doradztwa zawodowego. Dla dyrektorów, nauczycieli i organów prowadzących będzie to czas intensywnego dostosowywania się do nowych przepisów.

Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Poznaniu wdrożył w dwóch szkołach pilotaż programu ABS – Anty-Bullying dla Szkół. Czas na refleksje, wnioski oraz rekomendacje dla kolejnych edycji programu Ministerstwa Edukacji Narodowej i UNICEF-u.

Ponad 3 tysiące osób w Wielkopolsce skorzystało już ze wsparcia programu „Przyjazna szkoła – moduł 2.”. Program oferuje uczniom, nauczycielom oraz rodzicom kompleksowe działania odpowiadające na potrzeby konkretnej społeczności szkolnej. Trwa III tura rekrutacji szkół.

Rozproszenie ekranowe to konsekwencja wydłużającego kontaktu się z urządzeniami mobilnymi. Z dr. Jakubem Jakubowskim rozmawiamy o skutkach rozproszenia dla dobrostanu, zdolności do koncentracji i nauki wśród dzieci i młodzieży. Jak wykorzystać koncepcję dyspersji medialnej w edukacji? Czy szkoła powinna być wolna od cyfrowych rozpraszaczy? Jak wspierać rozproszonych ekranowo uczniów? Posłuchajcie naszej rozmowy.

Co łączy obniżony krawężnik, napisy w filmie i dobrze zaplanowaną lekcję? Każde z tych rozwiązań powstało z myślą o konkretnych osobach. Zyskują wszyscy. Nowy odcinek przybliża projektowanie uniwersalne w edukacji, w skrócie UDL. To podejście, które uwzględnia różne potrzeby i sposoby uczenia już na etapie planowania lekcji, zamiast poprawiać ją po zajęciach. Wiele takich zasad nauczyciele stosują intuicyjnie. Rozmowa podpowiada, jak je rozpoznać i wykorzystać świadomie.

Publikowanie zdjęć dzieci w przedszkolach i szkołach stało się elementem codziennej komunikacji. Fotografie z akademii, wycieczek, konkursów, pasowania na ucznia czy zwykłych zajęć trafiają na strony internetowe placówek, do mediów społecznościowych i materiałów promocyjnych. Dla dorosłych bywa to formą dokumentowania życia szkoły lub przedszkola. Łatwo jednak przeoczyć, że to, co wydaje się „miłą pamiątką”, z perspektywy prawa i dobra dziecka może rodzić poważne ryzyka.

Neuroróżnorodność – ADHD, spektrum autyzmu – nie są zaburzeniami. To warianty funkcjonowania ludzkiego mózgu. Warto znać sposoby codziennego wspierania go.

Szkoła nigdy nie stoi w miejscu. Zmieniają się uczniowie, rodzice, nauczyciele, technologie i oczekiwania wobec edukacji. O tych zmianach rozmawiamy z Andrzejem Karasiem, wieloletnim dyrektorem Zespołu Szkół Ogólnokształcących nr 2 im. Charles de Gaulle’a w Poznaniu. 

To rozmowa o codzienności szkoły, pracy dyrektora, dwujęzyczności, wyzwaniach najbliższych lat i reformie „Kompas Jutra”. Ale także o końcu pewnego etapu — bo po latach kierowania szkołą Andrzej Karaś przechodzi na emeryturę.

Nowy język (o) edukacji wiele obiecuje. Dobrostan, sprawczość, kompetencje. To słowa atrakcyjne, nowoczesne i pozornie oczywiste, dlatego warto przyjrzeć im się bliżej. Ostatecznie sami zdecydujecie, czy przekonuje Was główne przesłanie tego tekstu: że żargon korporacyjno-terapeutyczny w dłuższej perspektywie prowadzi do przerzucenia odpowiedzialności za rozwiązywanie problemów w edukacji z systemu na jednostkę.